Giacometti Paris’te

Serginin ikinci bölümü Alberto Giacometti’nin 1922-1935 arasında, Post-Kübist sanatçılar ve Gerçeküstücü akımla ilişkisi, Paris’te yaptığı önemli bir heykel grubu, Paris’teki ilk yıllarını ve dönemin sanat sahnesinde oynadığı belirleyici rolü açığa vuruyor.

Başlıca sanat akımlarıyla tanışma (1922-1935)

1922’de, Giacometti yontucu Antoine Bourdelle’in Grande Chaumière Akademisi’ndeki derslerini izlemek üzere Paris’e yerleşir; dünyanın dört bir yanından gelen öğrencilerin modelden yontu çalışmaya geldiği bir yerdir Bourdelle’in atölyesi. Giacometti 1926’da Montparnasse sanatçılar mahallesinde, Hippolyte-Maindron Sokağı’nda, 23 m2’lik küçük bir atölye kiralar, tüm yaşamı boyunca da orada kalacaktır. O dönemde ilkel sanatları, yeni-kübizmi ve özellikle gerçeküstücülüğü keşfeder. Etkilendiği şeyler açıkça ortada olsa da, Giacometti dönemin sözü geçen sanatçılarının ve entelektüellerinin ilgisini çeken kişisel bir yol açar kendine. Dalí bile onun yapıtlarından birini gerçeküstücülere özgü “simgesel işleyişli nesneler”in ilk örneği olarak görür. Giacometti artık döneminin önemli sanatçıları arasındadır ama 1935’te yeniden modelden çalışmak istemesi gerçeküstücü topluluktan atılmasına yol açar.

Gerçeküstücü yazılar: Resimden metne
1930’lu yılların başında, Giacometti gerçeküstücü topluluğun etkinliklerine katılır, André Breton ve Paul Éluard, Le surréalisme au service de la révolution (Devrimin hizmetinde gerçeküstücülük) adlı yeni dergilerine katkıda bulunmaya çağırır onu. 1931’de, 3. sayıda, metinlerle resimlerin buluştuğu karma bir biçimle dergide gösterir kendini. Yaşamı boyunca düzenli olarak sürdüreceği yoğun yazma etkinliğinin başlangıcıdır bu. Skira’yla Tériade’ın Minotaure adlı dergisinin 3-4. sayısında, daha çok yontuculuk işini ele alır, ama “dolaylı” bir biçimde. Bunları Paris’teki başlıca öncü dergilerde yayımlanmış birçok yazı izleyecektir.