Bütün Mahalleli Duysun

  • 7 Mart 2020 / 14.00
  • 3 Eylül 2020 / 18.00

Video: Çiçek Kahraman
Türkiye, 2015, 5', HDD, renkli, siyah-beyaz
Türkçe

Bu videonun odağı Türk sinemasına özgün bir alt tür olan mahalle filmlerinde sokağın ortak temsil biçimleridir. Amaç, mahallenin sosyalleşme alanlarından biri olan pencerelerin filmlerde nasıl kullanıldığını; komşuluk ve mahalle kavramlarının 'mahrem' ve 'kamusal' üzerinden nasıl tanımlandığını incelemektir.  Görüntüler yapım tarihleri 1960-1985 arası değişen ve Yeşilçam olarak anılan dönemde Türkiye'de üretilmiş filmlerden alınmıştır. Bu parçalar dışardan çekilmiş, camdan birbiriyle iletişim halinde olan insanların görüntülerinden oluşmaktadır.  Aynı zamanda Yeşilçam sinemasında farklı kadın temsillerini de bir arada gösteren videoda, toplumsal cinsiyet temsillerinin de izi sürülebilir.

Bu film gösterimi ücretsizdir. Rezervasyon alınmamaktadır.

Göz Hizası

Jeanne Dielman, Commerce Rıhtımı, 23 numara, 1080 Brüksel

Göz Hizası

Sfenks'in Bilmeceleri

Göz Hizası

Mesafe Ölçümleri

Göz Hizası

Almanca Şarkı

Göz Hizası

Tombala

Göz Hizası

Ben ve Nuri Bala

Göz Hizası

Kadının Sessiz Dikişi

Göz Hizası

Yalnız Edimler #4

Göz Hizası

Yalnız Edimler #6

Göz Hizası

Bütün Mahalleli Duysun

Gelecek Hatıraları

Gelecek Hatıraları

Geleceği hatırlamaya çalışıyorsun. Tarihi bir saraydaki çini panoya resmedilen kuş duvarda yerini almış. Bir kilise ve caminin çinileri tuvallere boyanmış. Yüzlerce yıllık bir seramik tabağın deseni kadife bir perdede karşına çıkıyor. Eski bir vazonun kırık çiçekleri artık birer heykel. Yeşil bir bitki yapraklarını gündüz açıp gece kapatıyor.

Çıplak Kadından Çıplak Tene

Çıplak Kadından Çıplak Tene

Üryan, Çıplak, Nü: Türk Resminde Bir Modernleşme Öyküsü sergisi kapsamında, Cumhuriyet Gazetesi yazarı, Marmara ve Yeditepe Üniversitesi Öğretim Görevlisi Nazlı Pektaş’ın, serginin küratörü Ahu Antmen ile yaptığı ve kısa hali Cumhuriyet Gazetesi’nde yayınlanan röportajın tamamını paylaşıyoruz.

Giacometti ve İnsan Figürü

Giacometti ve İnsan Figürü

Alberto Giacometti sergisinin ikinci bölümü, büyük yapıtlarla birlikte çoğunluğu 1950-1960 yılları arasında gerçekleştirilmiş, sanatçının dünya algısını geliştirdiği ve gerçeği olduğu gibi değil de gördüğü gibi yansıttığı olgunluk dönemi yapıtlarını ele alıyordu.