Torre David: Dünyanın En Yüksek İşgal Evi

Yönetmen: Markus Kneer, Daniel Schwartz
23’, Venezüella, İsviçre, 2013
İspanyolca, İngilizce; İngilizce ve Türkçe altyazılı

Torre David dünyanın en yüksek işgal evi. Venezuela, Caracas’ın merkezindeki gökdelen hiçbir zaman tamamlanmadı ve on yılı aşkın bir süre boyunca sahipsiz kaldı. Beş yıl önce, varoşlardan 750 aile bu kuleye taşınıp su ve elektrik getirdi ve bir bankanın yönetim binası olarak inşa edilen bu yapıyı kendi evlerine dönüştürdüler. Selde evini kaybeden bir işgalci “Benim burada olmam bir trajediden doğan bir fırsat” diyor. Korkuluğu olmayan merdiven boşlukları ve büyük delikleri ile bu yarım kalmış bina iskeleti, betonarme döşemelerden yükselen ve yeni sakinleri tarafından inşa edilen sayısız küçük cenneti barındırıyor. Bir marketi, basketbol sahası, otoparkı, güvenliği ve suçluları dışarıda tutmak için kapısında bir kilidi var. Caracas nüfusunun yüzde kırkı varoşlarda yaşıyor. Bir kadın, “Gecekondu bölgelerinde, yaşam kanunsuz. Burada güvenli.” diyor ve bir diğeri beş yıl önce bu binaya geldiklerinde ne kadar pis olduğunu anlatıyor. Hikaye, karşılaştırmalı sahnelerle görselleştirilmiş. İşgalciler binayı yaşanabilir hale getirmek için birlikte çalışıyor. Kulenin günlük yaşamını gözler önüne seren çeşitli kısa röportajlara El Cancerbero ve diğerlerinin rap müziği eşlik ediyor.

Sürdürülebilir Yaşam Film Festivali

Bu İş Başka

Sürdürülebilir Yaşam Film Festivali

Ebediyen

Sürdürülebilir Yaşam Film Festivali

Baraj Devri

Sürdürülebilir Yaşam Film Festivali

Sürmeye Devam: Otomobil Rüyası

Sürdürülebilir Yaşam Film Festivali

Akış

Sürdürülebilir Yaşam Film Festivali

Torre David: Dünyanın En Yüksek İşgal Evi

Sürdürülebilir Yaşam Film Festivali

Sınırsız Vizyon

Sürdürülebilir Yaşam Film Festivali

Kimin Umurunda?

Osmanlı’da Kahve İkramı

Osmanlı’da Kahve İkramı

Osmanlı saray ve konak haremlerinde kahve ikramı törenle yapılırdı. Önce gümüş tatlı takımı ile tatlı (reçel) sunulur, ardından kahve ikramı başlardı. Kahve güğümü, tombak, gümüş veya pirinçten yapılmış, ortasında kor ateş bulunan ve kenarlarına takılı üç zincirden tutularak taşınan sitile oturtulurdu. Sitil örtüsü ise, yuvarlak, atlas veya kadifeden, sırma, sim, pul, hatta inci ve elmas işlemeli olurdu.

ÇOK İŞ VAR YAPACAK <br>…lâkin zaman!

ÇOK İŞ VAR YAPACAK
…lâkin zaman!

Yitirilmiş bir dostun ardından ona, onun geride bıraktıklarına dönüp bakmak bugün bize ulaşanların izlerini sürerek ona dair, “eseri”ne dair bir şeyler yapmaya kalkışmak ne zor işmiş! Samih Rifat’ın, birbirimize seslendiğimizde kullandığımız unvanıyla “Samih Usta”nın fotoğrafları, filmleri, desenleri, çevirileri, şiirleri, kitapları ve defterleri etrafında, birlikte farklı kurumlarda mesai yaptığı arkadaşlarının çalıştığı Pera Müzesi’nde açılacak bir sergi ve başka bazı etkinlikler yapma  hazırlama sorumluluğunu üstlendiğimde doğrusu bu zorluğu sezmiş ama köklerinin ne denli derine inebileceğini tam olarak kavramamıştım. Birden fazla nedenle.

İstanbul: Öncesi & Sonrası

İstanbul: Öncesi & Sonrası

Suna ve İnan Kıraç Vakfı Fotoğraf Koleksiyonu’ndan seçtiğimiz, 1850’lerden 1980’lere tarihlenen İstanbul fotoğraflarındaki manzara ve mekanları, bu yerlerin günümüzdeki görünümleriyle birlikte sunuyoruz!