Torre David: Dünyanın En Yüksek İşgal Evi

Yönetmen: Markus Kneer, Daniel Schwartz
23’, Venezüella, İsviçre, 2013
İspanyolca, İngilizce; İngilizce ve Türkçe altyazılı

Torre David dünyanın en yüksek işgal evi. Venezuela, Caracas’ın merkezindeki gökdelen hiçbir zaman tamamlanmadı ve on yılı aşkın bir süre boyunca sahipsiz kaldı. Beş yıl önce, varoşlardan 750 aile bu kuleye taşınıp su ve elektrik getirdi ve bir bankanın yönetim binası olarak inşa edilen bu yapıyı kendi evlerine dönüştürdüler. Selde evini kaybeden bir işgalci “Benim burada olmam bir trajediden doğan bir fırsat” diyor. Korkuluğu olmayan merdiven boşlukları ve büyük delikleri ile bu yarım kalmış bina iskeleti, betonarme döşemelerden yükselen ve yeni sakinleri tarafından inşa edilen sayısız küçük cenneti barındırıyor. Bir marketi, basketbol sahası, otoparkı, güvenliği ve suçluları dışarıda tutmak için kapısında bir kilidi var. Caracas nüfusunun yüzde kırkı varoşlarda yaşıyor. Bir kadın, “Gecekondu bölgelerinde, yaşam kanunsuz. Burada güvenli.” diyor ve bir diğeri beş yıl önce bu binaya geldiklerinde ne kadar pis olduğunu anlatıyor. Hikaye, karşılaştırmalı sahnelerle görselleştirilmiş. İşgalciler binayı yaşanabilir hale getirmek için birlikte çalışıyor. Kulenin günlük yaşamını gözler önüne seren çeşitli kısa röportajlara El Cancerbero ve diğerlerinin rap müziği eşlik ediyor.

Sürdürülebilir Yaşam Film Festivali

Bu İş Başka

Sürdürülebilir Yaşam Film Festivali

Ebediyen

Sürdürülebilir Yaşam Film Festivali

Baraj Devri

Sürdürülebilir Yaşam Film Festivali

Sürmeye Devam: Otomobil Rüyası

Sürdürülebilir Yaşam Film Festivali

Akış

Sürdürülebilir Yaşam Film Festivali

Torre David: Dünyanın En Yüksek İşgal Evi

Sürdürülebilir Yaşam Film Festivali

Sınırsız Vizyon

Sürdürülebilir Yaşam Film Festivali

Kimin Umurunda?

Rineke Dijkstra Bana Bak!

Rineke Dijkstra Bana Bak!

“Portre insanlık durumunun dışından ve de içinden bahseder, bir kişinin fiziği kadar psikolojisini de yansıtır –ya da yansıtmalıdır.”

Bölgenin Hafızası

Bölgenin Hafızası

Hafıza nesneleri ilişkilendikleri coğrafyanın da hafızasını taşır. Temel maddesi toprak olan seramikler üretildikleri coğrafyaya doğrudan bağlanır: Toprakla birebir ilişki kuran seramik, üretildiği toprağın hafızasını da barındırır. Kütahya’nın kaolini bol, dolayısıyla da seramik üretimine elverişli toprağı burada çeşitli tekniklerin gelişmesine ve seramik atölyelerinin kurulmasına sebep olmuştur.

ÇOK İŞ VAR YAPACAK <br>…lâkin zaman!

ÇOK İŞ VAR YAPACAK
…lâkin zaman!

Yitirilmiş bir dostun ardından ona, onun geride bıraktıklarına dönüp bakmak bugün bize ulaşanların izlerini sürerek ona dair, “eseri”ne dair bir şeyler yapmaya kalkışmak ne zor işmiş! Samih Rifat’ın, birbirimize seslendiğimizde kullandığımız unvanıyla “Samih Usta”nın fotoğrafları, filmleri, desenleri, çevirileri, şiirleri, kitapları ve defterleri etrafında, birlikte farklı kurumlarda mesai yaptığı arkadaşlarının çalıştığı Pera Müzesi’nde açılacak bir sergi ve başka bazı etkinlikler yapma  hazırlama sorumluluğunu üstlendiğimde doğrusu bu zorluğu sezmiş ama köklerinin ne denli derine inebileceğini tam olarak kavramamıştım. Birden fazla nedenle.