Charlie Chaplin Kısaları

Yönetmen: Mabel Normand / Mack Sennett
Oyuncular: Charlie Chaplin, Mabel Normand
1914, Siyah beyaz, DVD
Restorasyon: Cineteca di Bologna
Müzik: Uninvited Jazz Band

Festival bu yıl sessiz sinemanın çığır açan iki ismi Charlie Chaplin ve Buster Keaton’ı anıyor. Bu Bölümde, Chaplin’in sinemaya adım attığı Keystone Stüdyosu yıllarından kısalar ve Buster Keaton’ın “Bir Hafta”sının yeni restorasyonu bulunuyor.

Filmler:
Mabel'in Tuhaf Açmazı
Mabel'in Yoğun Günü
Kabare'de Basıldı
Ölümcül Tokmak

Jay Weissberg’in sunumuyla gerçekleşecektir.

İstanbul Sessiz Sinema Günleri hakkında detaylı bilgi için tıklayınız.

2. Uluslararası İstanbul Sessiz Sinema Günleri

Pera Müzesi'nin 10. Yılı için 100 Yıllık Filmler: Renkli Sessizler

2. Uluslararası İstanbul Sessiz Sinema Günleri

Gerçek(üstü) Renkler

2. Uluslararası İstanbul Sessiz Sinema Günleri

Sinemanın Erken Döneminde Renk Fantezisi

2. Uluslararası İstanbul Sessiz Sinema Günleri

Bilge Nathan

2. Uluslararası İstanbul Sessiz Sinema Günleri

Diğerlerinden Farklı

2. Uluslararası İstanbul Sessiz Sinema Günleri

Osmanlı Görüntüleri Seçkisi

2. Uluslararası İstanbul Sessiz Sinema Günleri

Charlie Chaplin Kısaları

2. Uluslararası İstanbul Sessiz Sinema Günleri

Bir Hafta

İdeoloji

İdeoloji

Sergi, “Balkanlar” olarak bilinen bölge ülkelerinden farklı kuşaklardan sanatçı ve sanatçı gruplarına odaklanıyor ve bölgenin kaçınılmaz olarak akla gelen siyasi çağrışımları göz önünde bulundurulmaksızın bir doğa olayı üzerinden biçimleniyor.

Kitsch ve Kitle Kültürü <br>  Umberto Eco

Kitsch ve Kitle Kültürü
Umberto Eco

Doğrudan bir etkiyi amaçlayan bir iletişim olarak Kitsch'in tanımı, kuşkusuz, onu kitle kültürü ile özdeşleştirmeye ve avantgarde'ın öne sürmüş olduğu "yüksek" kültürler diyalektik bir karşıtlık içine koymaya yardımcı olmuştur. 

Lubaina Himid: Koleksiyonlar, Kimlik ve Yeniden Tarih Yazımı

Lubaina Himid: Koleksiyonlar, Kimlik ve Yeniden Tarih Yazımı

Ortak Duygular: British Council Koleksiyonu'ndan Yapıtlar sergisi kapsamındaki yazı dizisinin ilk bölümünde Lubaina Himid’in pratiğini ele alıyoruz. Himid’in tarih yazımına müdahaleleri ve müze-koleksiyon eleştirisi üzerinden geliştirdiği stratejiler sanat dünyasının yapısal sorunlarını anlamak için güçlü bir referans noktası sunuyor.