Ginger ve Fred

  • 26 Ekim 2013 / 14.30
  • 1 Kasım 2013 / 19.00

Yönetmen: Federico Fellini
Oyuncular: Giulietta Masina, Marcello Mastroianni, Franco Fabrizi
İtalya, Fransa, Almanya 125’, 1986, renkli
İtalyanca ve İngilizce Türkçe altyazıyla


1986’da Fellini’nin, televizyonun kabalığı hakkındaki hiciv dolu yaklaşımı, nasıl demeli, Felliniesk görülebilirdi. Bugünse onun ele aldığı grotesk reklamlar ve sıkıcı yarışmalar, gerçeklerinin yanında çok solgun kalıyor. Ginger ve Fred olarak bilinen Amelia (Giulietta Masina) ve Pippo (Marcello Mastroianni), 30 yıl aradan sonra, bir varyete programı olan “Gururla Sunarız”da Rogers-Astaire ikilisine saygı niteleğinde bir dans gösterisi için yeniden bir araya gelir. Amelia artık dul bir büyükannedir. Pippo da biraz tohuma kaçmış gibidir. Travestiler, cüceler ve bir Ronald Reagan taklitçisinin bulunduğu bu gerçeküstü sirkte, eski büyüyü yakalayabilecekler midir? Ginger ve Fred’in en iyi bölümleri, Amelia ve Pippo’nun acı-tatlı birleşmesine odaklandığı anlarda ortaya çıkıyor, bunda yönetmenin en yakını iki oyuncunun payı büyük – kusursuz bir çekiciliği ve zarafeti olan Masina (Aylaklar) ile benzersiz Mastroianni (Tatlı Hayat). Ginger ve Fred, sanatçılara olduğu kadar, sinemanın kendisinin gelip geçici durumuna da bir saygı duruşu. “Biz birer hayaletiz,” diyor Pippo partnerine. “Karanlıktan çıkıp tekrar yok oluyoruz.” Pippo gibi Fellini de birkaç yanlış adım atıyor, ama Ginger ve Fred, unutulmaz tren istasyonu finaliyle oldukça dokunaklı bir film.

Sinemanın Kazanovası<br/>Fellini

Beyaz Şeyh

Sinemanın Kazanovası<br/>Fellini

Aylaklar

Sinemanın Kazanovası<br/>Fellini

Tatlı Hayat

Sinemanın Kazanovası<br/>Fellini

Doktor Antonio’nun Baştan Çıkışı

Sinemanın Kazanovası<br/>Fellini

Ruhların Giulietta’sı

Sinemanın Kazanovası<br/>Fellini

Şeytanın Kurbanları

Sinemanın Kazanovası<br/>Fellini

Palyaçolar

Sinemanın Kazanovası<br/>Fellini

Roma

Sinemanın Kazanovası<br/>Fellini

Ginger ve Fred

Ginger ve Fred

Tracey Emin: Mahremiyetin Kamusal Dili ve Otobiyografik Yaklaşımlar

Tracey Emin: Mahremiyetin Kamusal Dili ve Otobiyografik Yaklaşımlar

Tracey Emin, kişisel deneyimlerini saklamaktan ziyade sergileyerek, mahremiyeti çağdaş sanatın en görünür alanlarından birine taşıyan bir sanatçı. Ortak Duygular: British Council Koleksiyonu’ndan Yapıtlar sergisinde yer alan çalışmaları üzerinden, 1990’ların çağdaş sanat dünyasının en tartışmalı figürlerinden biri olan Emin’in, otobiyografik deneyimi sanat diline dönüştüren pratiğine yakından bakıyoruz.

Çıplak Kadından Çıplak Tene

Çıplak Kadından Çıplak Tene

Üryan, Çıplak, Nü: Türk Resminde Bir Modernleşme Öyküsü sergisi kapsamında, Cumhuriyet Gazetesi yazarı, Marmara ve Yeditepe Üniversitesi Öğretim Görevlisi Nazlı Pektaş’ın, serginin küratörü Ahu Antmen ile yaptığı ve kısa hali Cumhuriyet Gazetesi’nde yayınlanan röportajın tamamını paylaşıyoruz.

Bir Dönüm Noktası Olarak “Yılbaşı”: <br>Pera Film'den Alternatif Yılbaşı İzleme Listesi

Bir Dönüm Noktası Olarak “Yılbaşı”:
Pera Film'den Alternatif Yılbaşı İzleme Listesi

Yeni yıl, sadece takvimdeki bir değişiklikten ibaret değil. Geçmişin ağırlığının hissedildiği bazen de geleceğin belirsizliğiyle yüzleşildiği bir dönüm noktası olabilir. Pera Film bu yılbaşında, beyazperdenin umut, pişmanlık, nostalji ve yeni başlangıçlar etrafında şekillenen hikâyelerine odaklanıyor.