Antonioni - Sessizliğin Gürültüsü

Pera Film, İtalyan Kültür Merkezi işbirliğiyle Antonioni’nin 1940 ve 1980 yılları arasından yedi uzun metraj filmini, kısa filmlerinden bir seçki ile birlikte seyirciye sunuyor. Michelangelo Antonioni, 29 Eylül 1912 yılında doğdu, hayatının tamamını neredeyse çalışarak geçiren ünlü yönetmen 2007 yılında, 94 yaşında hayata veda etti. Antonioni, 1940’lı ve 1950’li yıllarda Federico Fellini’nin Beyaz Şeyh filminin öyküsünü kaleme alır ve İtalyan burjuva hayatını anlatan çarpıcı Bir Aşkın Öyküsü ve Kız Arkadaşlar gibi ilk kurgu filmlerini çeker. Uluslararası sinema dünyasında gerçek anlamda şöhreti yakaladığı 60’lı yıllar, Antonioni’nin, Fellini, Ingmar Bergman ve Alain Resnais gibi sanatçılarla birlikte, kendine özgü çağdaş bıkkınlığı tasvir eden, yeni bir Avrupa sanat sinemasıyla özdeşleştiği zamanlardı. Çarpıcı görsel öğeleri, muğlak hikayeleri ve modern yabancılaşmaya odaklanmalarıyla, Antonioni’nin bu dönemden filmlerinin tamamında o zamanki sevgilisi Monica Vitti yer alıyordu— Macera (Cannes Film Festivali’nde gösterildiğinde uzun ve durağan bölümleri ve kapanışı olmaması nedeniyle seyirciler tarafından yuhalananmasıyla meşhurdur), Gece, Tutulma ve Kızıl Çöl. Antonioni’nin bu filmlerinin hepsi yıllara meydan okumuştur. Daha sonraki Identification of a Woman gibi filmleri, 1960’lı yıllardaki filmleri kadar iz bırakıcı olmışsa da, yıllar geçtikçe daha çok ilgi ve  gizem kazandı.

Usta yönetmen Antonioni, sinema yapısının daha sessiz ve dolaylı yönlerini beceriyle kullanır. Onun varoluşsal bilmeceleri mantık çerçevesinde değerlendirilmeden önce hissedilir. Negatif alan, pozitif alan kadar öne çıkar, sessizlik gürültü kadar yüksek ses yaratır, olmayışlık varlık kadar belirgin, durağanlık ise doğrudan eylem kadar harekete geçirici olabilir. Antonioni, çoğunlukla telaffuz edilmeyen sinema kurallarının sınırlarını aşarak, çoğu zaman başroldeki kadın karaktere odaklanır ve filmlerindeki karakterleri duygusallaşmadan ya da ahlaki açıdan yargılamadan, filmin bütün dinamik sistemi içerisinde yer alan, ses ve sahne dekorları gibi diğer elemanlar ile aynı eşit koşullara tabi tutar.

Fellini, Bergman ve Kurosawa ile birlikte, Antonioni de, modern sanat filmi kavramını tanımlamasıyla tanınır. Öte yandan, günümüz şartlarında Antonioni’nin sineması, basit bir sınıflandırma yerine meydan okudukları gibi kendilerine özgü bir janraya ait dururlar.

İşbirliğiyle